เคยเห็นไหม? "อึ่งกรายลายเลอะ" เจ้าของดวงตาสีเลือดแห่งพงไพร

Share on Line Share on Facebook Share on X
เคยเห็นไหม? "อึ่งกรายลายเลอะ" เจ้าของดวงตาสีเลือดแห่งพงไพร

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด จะพาทุกคนไปทำความรู้จักกับ "อึ่งกรายลายเลอะ" หรือที่หลายคนรู้จักในชื่อ "อึ่งผี" เจ้าของดวงตาสีแดงฉานที่น่าเกรงขามแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

"อึ่งกรายลายเลอะ" หรือ อึ่งผี หรือ อึ่งกรายหมอสมิธ (Smith's litter frog) ที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับ มัลคอล์มอาเธอร์ สมิธ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอังกฤษ ที่ได้เข้ามาทำการศึกษาค้นคว้าสัตว์ประเภทนี้ในประเทศไทยและคาบสมุทรมลายู ถูกค้นพบครั้งแรกที่ ต้นน้ำตกพลู บนเขาช่องจังหวัดตรัง เมื่อปี ค.ศ. 1999 

สรุปข่าว

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด เปิดภาพ "อึ่งกรายลายเลอะ" ดวงตาสีเลือดแห่งพงไพรที่น่าเกรงขาม ซึ่งปัจจุบันมีปริมาณลดลงจนใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการขยายตัวของ ชุมชนเมือง ที่อาจส่งผลให้เกิดการสูญเสีย แหล่งที่อยู่อาศัยไปจากเดิม

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด จะพาทุกคนไปทำความรู้จักกับ "อึ่งกรายลายเลอะ" หรือที่หลายคนรู้จักในชื่อ "อึ่งผี" เจ้าของดวงตาสีแดงฉานที่น่าเกรงขามแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

"อึ่งกรายลายเลอะ" หรือ อึ่งผี หรือ อึ่งกรายหมอสมิธ (Smith's litter frog) ที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับ มัลคอล์มอาเธอร์ สมิธ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอังกฤษ ที่ได้เข้ามาทำการศึกษาค้นคว้าสัตว์ประเภทนี้ในประเทศไทยและคาบสมุทรมลายู ถูกค้นพบครั้งแรกที่ ต้นน้ำตกพลู บนเขาช่องจังหวัดตรัง เมื่อปี ค.ศ. 1999 

สำหรับอึ่งกรายลายเลอะ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่มีลักษณะโดดเด่น อาศัยอยู่ในผืนป่าอนุรักษ์ มีดวงตาโปนด้านบนสีแดง หรือส้มเหลืองวาวเสมือนขอบตา หัวใหญ่กว่าลำ ตัว ขาค่อนข้างสั้น ผิวหลังด้านหลังมีลายสีเข้ม พื้นสีผิวเป็นสีเทา ชอบออกหากินหลังเวลาฝนตก

โดยทั่วไปมักพบ อึ่งกรายลายเลอะ ในผืนป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์สูง มักพบในแนวป่าตะวันตกของประเทศไทยจนถึงแหลมมลายู ตั้งแต่ภาคใต้ของไทยลงไป จนถึงเกาะลังกาวีในประเทศมาเลเซีย และในประเทศไทยพบมากในบริเวณพื้นป่าใกล้ลำธารในป่าดิบแล้ง ถึงป่าดิบเขา มีเสียงร้องดังก้องไปทั่วผืนป่าหลังฝนตก นอกจากนั้นยังมีนิสัยที่ไม่กลัวคน ไม่ขี้อาย มีลวดลายที่ดูน่ากลัว จึงเป็นที่มาของชื่อว่า “อึ่งผี” 

ปัจจุบัน อึงกรายลายเลอะ มีปริมาณลดลงจนใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการขยายตัวของ ชุมชนเมือง ที่อาจส่งผลให้เกิดการสูญเสีย แหล่งที่อยู่อาศัยไปจากเดิม

แท็กบทความ

อึ่งกรายลายเลอะ
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
ใกล้สูญพันธุ์ธรรมชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด