การนอนน้อยส่งผลต่อนิสัย ทำให้คนเห็นแกตัวมากขึ้น

เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?

จากการทดสอบความสัมพันธ์ของสมองกับการนอนน้อย 3 ครั้ง นักวิจัยตั้งสมมติฐานว่าการนอนหลับไม่เพียงพออาจส่งผลต่อความเต็มใจของมนุษย์ที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เพราะการนน้อยนอนส่งผลต่อความสามารถในการประมวลผลทางอารมณ์ ทำให้ไม่สามารถทำงานได้อย่างปกติ รวมถึงอาจทำให้เกิดความยากลำบากในการรับรู้อารมณ์และการแสดงออกของผู้อื่น ซึ่งเจ้าตัวเองไม่รู้ตัวหรือไม่สามารถควบคุมได้

ความเครียด รวมถึงระดับคอร์ติซอลที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นฮอร์โมนความเครียดหลัก จะเมขึ้น เมื่อเรานอนไม่เพียงพอ ฮอร์โมนนี้อาจทำให้ความต้องกาารเข้าสังคมลดลง และทำให้มนุษย์เลือกที่จะเห็นแก่ตัวมากขึ้น ซึ่งไม่ดีต่อสุขภาพจิตแน่นอน

เนื่องจากมนุษย์ถูกสร้างขึ้นให้เป้นสัตว์สังคม การเชื่อมต่อ ช่วยเหลือและเกื้อกูล ช่วยเติมเต็มความต้องการทางใจให้กับมนุษย์ ในทางกลับกัน หากมนุษย์เห็นแก่ตัว และโดดเดี่ยวจากสังคม ก็ย่อมส่งผลต่อสุขภาพจิต นำไปสู่โรคซึมเศร้าในท้ายที่สุด

แก้ไขอย่างไร?

คำตอบง่ายมาก คือ ต้องให้เพียงพอ ตามคำแนะนำคือวันละไม่น้อยกว่า 7 ชั่วโมง 

เริ่มจากการให้ความสำคัญกับกิจกรรมการนอนมากที่สุด การนอนไม่ได้เริ่มต้นจากตอนกลางคืน แต่ส่งผลมาจากตอนตื่น หากตื่นอย่างเป็นธรรมชาติ การเข้านอนก็จะเป็นไปอย่างอัตโนมัติตามการทำงานของนาฬิกาชีวภาพของร่างกาย 

ผู้เชี่ยวชาญด้านการนอน แนะนำว่า ควรเข้านอนและตื่นให้ตรงเวลาทุกวัน จนร่างกายสามารถจดจำเวลาของตัวเองได้ ไม่สลับเวลาเข้านอนและตื่นแม้จะเป็นวันหยุดก็ตาม